نظام درمانی برپایه‌ی طبابت یا تجارت؟

نظام درمانی برپایه‌ی طبابت یا تجارت؟

احمد بردبار؛مترجم و پژوهشگر طب سنتی

مطالبی که در زیر می‌آید، روزبه‌روز در منابع بین‌المللی خبری و حتی تلویزیونی و سینمایی در قالب فیلم و گزارش و مقاله بیشتر و بیشتر در حال آشکار شدن است و نشان می‌دهد که چرا مردم طی چند دهه‌ی اخیر، از طب مدرن فاصله گرفته و به روش‌های طب مکمل علاقه بیشتری نشان می‌دهند.

طب مدرن، به کارتل‌های بین‌المللی ساخت دارو وابسته است. کارتل‌های مافیایی بین‌المللی دارویی، بیماران را فرصت‌هایی برای جذب دلارهایی می‌بینند که باید به صندوق آنها واریز شود.

آنان به جای تمرکز بر درمان بیمار، به روش‌های کسب درآمد از بیمار می‌اندیشند. به معنای واقعی کلمه، برای این قبیل کارتل‌های مافیایی بین‌المللی، طبابت جای خود را به تجارت داده است. همانطور که ورزش تبدیل به یک صنعت پول‌ساز شده است، طبابت هم تبدیل به یک صنعت پول‌ساز شده است.

روسای این مافیای بین‌المللی از تجارت سیاه و پشت پرده‌ی اعضای بدن هیچ ابایی ندارند. کودکان و افراد فقیر یا آواره را در تمام نقاط دنیا را به اشکال و بهانه‌های مختلف و گاه تحت عنوان مهاجرت، خرید اعضای بدن و گاه دزدیده شدن توسط ایادی آنها از محل زندگی و کشورشان بیرون کشیده می‌شوند. این افراد به مراکزی زیر زمینی منتقل شده و پرونده‌ی پزشکی برای آنها تشکیل می‌دهند و به‌تدریج اعضای بدن آنها را بیرون آورده به ثروتمندان بیمار که در صف پیوند عضو هستند به قیمت‌های نجومی‌ می‌فروشند.

این اعضا، شامل کلیه‌ها، چشم‌ها، شش‌ها، کبد و … هر عضوی که متقاضی برای آن وجود داشته باشد‌، می‌شود. گاه آخرین عضوی که از این کودکان بیرون آورده می‌شود، قلب آنهاست و جان کودکان و افراد بسیاری فدای درآمدزایی غیرقانونی آنان می‌شود.

رهبران این کارتل‌های مافیایی، در شاخه‌ی فروش دارو، به جای درمان کامل بیمار، از روش‌هایی استقبال می‌کنند که بیمار، تا آخر عمر مجبور به مصرف دارو بماند. چون از دیدگاه کارتل‌های مافیایی دارویی، هر بیمار، به طرق مختلف باید سود برساند.

کارتل‌ها، به دلیل پول‌ساز بودن این صنعت(از دید آنان) ، در زمینه‌ی راه اندازی آزمایشگاه‌ها و بیمارستان‌ها هم سرمایه‌گذاری زیادی کرده‌اند. آنان برای کسب درآمد نجومی، پزشکان را به طرق مختلف (مستقیم یا غیر مستقیم) وادار یا ترغیب به انواع هزینه‌تراشی (از قبیل نوشتن آزمایش‌های پر هزینه غیر لازم و غیره) برای بیماران می‌کنند. بابت این کار، این کارتل‌های بین‌المللی مافیایی، بسته به تعداد معرفی شده، ماهانه کارمزد قابل توجهی به پزشکان پرداخت می‌کنند.

متاسفانه این روش‌ها و به‌خصوص داروهای شیمیایی، بسیار پرهزینه هستند و اثرات جانبی زیادی هم دارند، بیمار هم برای مدت زیاد و گاه تا آخر عمر مجبور به مصرف این داروها می‌شود. جالب اینکه بعضی روش‌های طب مکمل از جمله گیاه درمانی، با داروهای گیاهی با عوارض بسیار کم یا بدون عوارض همین بیماری‌ها را گاه طی مدت بسیار کوتاهی برای همیشه درمان می‌کنند.

برای نزدیک شدن قیمت‌های رد و بدل شده در این تجارت به ذهن، به قیمت‌های رد و بدل شده در همین بازار در ایران اشاره‌ای می‌شود:

بازار فروش کلیه در ایران، بسته به گروه خونی و فروشنده، تا ۵۰ ميليون تومان (در سال ۹۳) به فروش رسیده‌است. در ایران در سال، ۲۷۰۰ پيوند كليه انجام می‌شود. قیمت كليه در سراسر جهان از ۱۰۰ تا ۱۵۰ هزار دلار است. (پایگاه خبری تحلیلی انتخاب ۳۰ فروردين ۱۳۹۳) بدیهی است که این قیمت در بازارهای مافیایی زیر زمینی، بسیار زیادتر است.

یک تکه کبد ۴۰۰ میلیون به فروش می‌رسد (جام جم آنلاین ۳۰ تیر ۱۳۹۲). در بازار سیاه این مبلغ خیلی بیشتر است. در جهان در این خصوص گروهی مافیایی شکل گرفته که به قاچاق اعضای بدن می‌پردازد. آنان این اعضای بدن را برای ثروتمندان و نیازمندانی که بین مرگ و زندگی قرار دارند تهیه می‌کنند و از آنها ده‌ها و گاه صدها هزار دلار برای هر عضو پول می‌گیرند. آنان که با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند، برایشان مهم نیست که این اعضای بدن چطور تهیه شده و همینطور مبلغی که برای آن درخواست شده هیچ اهمیتی ندارد.

از سال ۱۹۹۳ تاکنون، پزشکان ایرانی بیش از ۳۰ هزار عمل پیوند کلیه را از این طریق انجام داده‌اند. در طی سال‌های اخیر، پزشکان ایرانی برای اتباع سعودی‌ای که کارت‌های شناسایی ایرانی تقلبی تهیه می‌کنند نیز این پیوندها را انجام می‌دهند. (خبرگزاری تسنیم ۲۳مهر ۱۳۹۶)

گرچه مجامع بین‌المللی سعی زیادی در چرخاندن نظر مردم و اشتباه جلوه دادن مطالبی که بیان شد دارند، اما مردم آن چیزهایی را که به چشم دیده‌اند و سند و مدارکی که منتشر شده را نمی‌توانند انکار کنند. پذیرش این همه بی‌رحمی‌بسیار کارتل‌های بین‌المللی برای مردم دنیا، در حوزه‌ای که باید با ملاطفت و محبت همراه باشد هرگز برای مردم دنیا قابل قبول نبوده است.

آنها بارها و در نقاط مختلف دنیا نشان داده‌اند که از ایجاد بیماری برای فروش دارو، از فروش داروهای تاریخ گذشته، از درمان نکردن بیماری و رفع علائم به جای علت بیماری، هیچ ابایی ندارند.

توجه به سود تولیدات دارویی و نظام درمانی غیر منطقی نیست، مشکل از اینجا شکل می‌گیرد که سودمحوری جایگزین سلامت‌محوری می‌شود. به بیمار و انسان‌ها به صورت یک منبع درآمد نگاه می‌شود.

اگر روزی تمام مردم سلامت خود را بازیابند، آیا کارتل‌های دارویی خشنود خواهند شد؟ اگر روزی مردم نیازی به مصرف حتی یک قرص نداشته باشند، آیا کارتل‌های دارویی حاضر به ورشکست شدن به قیمت سلامت مردم هستند؟

چنان با تبلیغات و زمینه‌سازی چینی‌ها وارد میدان می‌شوند که موضوع قابل پذیرش شود. شواهد و دلایلی هم ارائه می‌کنند. اما مطالب بسیاری را بیان نمی‌کنند. برای مثال تاثیرات منفی جنبی بسیاری از داروها را بیان نمی‌کنند. همچنین نمی‌گویند که اینها تنها راه نیست و راه بهتر کدام است.

آنان وکلای بسیار خبره‌ای برای پنهان‌کاری و دفاع از این روش‌های خود در دادگاه‌ها به خدمت می‌گیرند. (همانطور که مافیایی‌ها همیشه داشته‌اند) و انجمن‌ها و موسسات علمی‌و کارشناسانی برای دفاع از کارهای خود استخدام کرده‌اند و به کار می‌گیرند. کسی که …

تحقیق‌های آنها روش‌های زیادی را که به راحتی می‌تواند طی یک مدت کوتاه زمانی موجب درمان کامل بیماری و سلامت بیمار شود را برایشان آشکار می‌کند، اما هرگز این نکات را آشکار نمی‌کنند.

آنها کتب پزشکی و دانشگاه‌ها را طوری برنامه‌ریزی کرده‌اند که این اهداف را تامین کند.

این شرکت‌ها با سرمایه‌های چند هزار دلار راه‌اندازی می‌شوند، اما بعد از کمتر از یکی دو دهه، میلیاردها دلار درآمد دارند. برای مثال شرکت‌های Bristol – Myers و squibbدر اواخر قرن نوزدهم یعنی در سال ۱۸۸۷ با ۵۰۰۰ دلار سرمایه راه‌اندازی شد. این شرکت‌ها در کمتر از صد سال به دو غول بزرگ دارویی با میلیاردها دلار درآمد در سال تبدیل شدند.

آمریكا با ۱۳ شركت دارای بزرگ‌ترین شركت‌های صنایع دارویی جهان بوده و ژاپن با ۱۰ شركت در رده‌ی دوم قرار دارد.

سرمایه‌داران این شرکت‌ها چه کسانی هستند؟
خیلی‌ها فکر می‌کنند که فروش سلاح پر درآمدترین صنعت در جهان است، اما این موضوع صحت ندارد. در آمریکا که بزرگ‌ترین کشور صادر کننده‌ی سلاح در جهان است و به نوشته‌ی روزنامه “نیویورک تایمز” آمریکا عمده‌ترین صادرکننده سلاح لقب گرفته از فروش سلاح در سال ۲۰۱۴ در مجموع کمی‌بیشتر از ۳۶ میلیارد دلار درآمد داشته است.

نشریه‌ی‌ اقتصادی فوربس در گزارش سال ۲۰۱۲ خود‌، شركت آمریكایی مك‌ كیسون با فروشی نزدیک به ۱۲۰ میلیارد دلار را بزرگ‌ترین شركت صنایع دارویی جهان اعلام کرد و سه شركت آمریكایی دیگر نیز به نام‌های كاردینال هلث، آمریسورس برگن و فایزر (Pfizer) را در رده‌های بعدی معرفی نمود.
فایزر یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های داروسازی جهان است. این شرکت در سال گذشته میلادی درآمدی بالغ بر ۵۰ میلیارد دلار داشته است. دنیای اقتصاد (۷ خرداد ۱۳۹۷).

صنعت داروسازی در سال ۲۰۰۸م . از بین ۵۲ صنعت سودآور جهان، رتبه‌ی سوم را به خود اختصاص داد. فوربس در سال ۲۰۱۵ صنایع مرتبط با سلامت و درمان با ۲۱ درصد حاشیه‌ی سود خالص به عنوان سودآورترین صنایع سال ۲۰۱۵ آمریکا معرفی کرد. پس از آن خدمات مالی و خدمات فناوری با حدود ۱۷ درصد سودآوری خالص در جایگاه بعد قرار دارند.

واضح است که این رقم کلان چیزی نیست که مافیای مالی پشت پرده‌ی جهان به راحتی از کنار آن بگذرد. سود سرشار و انحصاری موجود در این صنعت منجر به شکل گیری مافیای جهانی دارو شده است که به انحای مختلف سعی در افزایش سودآوری این صنعت به نفع کارتل‌های بزرگ خود دارد.

بازار جهانی دارو در انحصار آمریكای شمالی، اروپای غربی و ژاپن است و این کشورها برای حفظ غلبه جهانی خود در این بازار اقدام به شکل دهی مافیای بزرگ جهانی دارو کرده اند. آمریکا، اروپا و ژاپن سه غول دارویی هستند که در مجموع ۸۸ درصد تولید جهانی دارو را به خود اختصاص می‌دهند.

مافیای جهانی دارویی شبکه‌ای سازمان‌دهی شده و تبهکار است که از اصول و مقررات خاصی پیروی می‌کند که بر پایه‌ی نفوذ اجتماعی و دولتی استوار است. این مافیا از شاخه‌های متعدد مالی، علمی، رسانه‌ای و دولتی تشکیل شده که می‌تواند با نفوذ در مجامع قانون‌گذاری و حتی بین‌المللی (مانند سازمان بهداشت جهانی) به انگیزه‌های مالی و تجاری خود دست یاید.
امروزه، صنعت داروسازی دنیا، سومین صنعت پول‌ساز دنیاست. به دلیل سود محور بودن کارتل‌های دارویی، بعضی اصول محوری سلامت توسط آنها هم زیر پا ‌گذاشته می‌شود.

امروزه، صنعت داروسازی دنیا، سومین صنعت پول‌ساز دنیاست. به دلیل سود محور بودن کارتل‌های دارویی، آنها بعضی اصول محوری سلامت را هم زیر پا می‌گذاشتند.

از لحاظ سود‌آوری، صنعت داروسازی در میان ۵۰۰ شرکت برتر جهانی لیست فورچون، در رتبه‌ی اول قرار گرفته است. ۱۸ درصد درآمد این صنعت را سود تشکیل می‌‌دهد.

نگاهی به سرمایه‌گذاران کارتل‌های دارویی و سوابق آنها نکات زیادی را برای ما آشکار خواهد کرد:

پیوند بین سیاست و مافیای دارو گاهی کاملا عیان روی می‌دهد. دونالد رامسفلد، وزیر دفاع سابق آمریکا، سهام‌دار عمده‌ی شرکت داروسازی « گایلید ساینستز» است. « بنیاد راکفلر» از حامیان اصلی چندین شرکت بزرگ دارویی است. روبرت مرداک مالک غول‌های بزرگ رسانه‌ای، از کلان سهام‌داران شرکت‌های دارویی دنیاست. به این فهرست می‌توان جری اسپریر، رئیس سابق بانک مرکزی آمریکا را نیز افزود.

شرکت‌های دارویی برای ارتکاب این جنایات نه تنها در بخش‌های علمی‌و پزشکی، همکارانی دارند، بلکه در بین سیاست‌مدارها، مدیران رسانه‌های جمعی و اعضای دولت‌ها، لابی‌گران قدرتمندی برای خود دست و پا کرده و شبکه‌ی بزرگی ایجاد کرده‌اند. آنها با نفوذ به بخش‌های پزشکی و بهداشتی کشورها، طبقه‌ای از پزشکان را به وجود می‌آورند که منطبق با اهداف آنها، با هرگونه درمان غیر دارویی و طب جایگزین مخالفت کرده و از مصرف دارو حمایت می‌کنند.

نفوذ مافیای دارویی حتی در سازمان ملل نیز روی داده و برخی کارشناسان سازمان بهداشت جهانی، متهم به دریافت رشوه از آزمایشگاه‌های دارویی برای همکاری با آنها بوده‌اند. وخیم جلوه دادن اوضاع بهداشت جهانی در گزارش‌های بین‌المللی ، از جمله موضوعات مطرح در پرونده‌های دریافت رشوه از کمپانی‌های داروسازی بوده است. (گزارش ویژه مشرق نیوز مورخ آبان ۱۳۹۱)

طبق شواهد و مدارک،حزب کمونیست چین نزدیک به ٢٠ سال است که به وسیله‌ی بیمارستان‌ها، زندان‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری اقدام به برداشت اندام حیاتی بدن صدها هزار انسان زنده کرده و این‌گونه باعث قتل آنان شده است. (باشگاه خبرنگاران جوان)

چرا کارتل‌های دارو سازی به چنین جایی رسیدند؟ وقتی طبابت تبدیل به تجارت می‌شود، به جای اصول طبابت، اصول تجارت بر آن حاکم می‌شود.

لازم به تاکید است که حساب پزشکان با فرهنگ ایران و کارخانه‌های داروسازی ایران از این موضوع مجزاست.

در زمان‌های قبل و به‌خصوص در کشور ایران، درمانگران را طبیب و اگر مسلط بودند، حکیم می‌نامیدند. آنان عرفان و فلسفه و … می‌خواندند، این درمانگران برای ویزیت بیمار پولی دریافت نمی‌کردند، فقط از فروش داروهای گیاهی پول می‌گرفتند.

مردم به درمانگران، نه تنها برای درمان، بلکه برای پیشگیری از بیماری هم مراجعه می‌کردند. در آن زمان، با رعایت این روش، هم زندگی درمانگران تامین بود و هم مردم از سلامت برخوردار بودند. پزشکان ایرانی با چنین دیدگاهی رشد کرده و پشتوانه‌ی هزاران ساله طب سنتی را به ارث برده‌اند. نظام درمانی که محوریت آن طبابت و نه تجارت بوده است.