گام‌های موسیقی درد را زیر پا می‌گذارد

گام‌های موسیقی درد را زیر پا می‌گذارد

موسیقی درمانی روشی است در جهت برخی اهداف درمانی با کمک موسیقی که می‌تواند مواردی از جمله تقویت و ساماندهی سلامت روحی و جسمی افراد را به دنبال داشته باشد. به عبارت دیگر از موسیقی درمانی برای بازیافت، نگهداری و تقویت سلامت جسمی و روحی و عاطفی استفاده می‌شود.

پیشینہ‌ی موسیــقی درمانی در ایران:
نخستین سیستم نظام یافتہ‌ی آڪادمیک موسیقے درمانے در ایران باستان بنا شد. بر اساس کتیبه‌هایی که در سال ۱۳۴۹ یافت شده، در دانشگاه جندی شاپور اهواز دانش موسیقی و درمان با موسیقی از دپارتمان‌هایی بوده‌است که هر دانشجوی پزشکی آن زمان (۱۵۰۰ الی ۱۳۹۰ سال پیش) باید آن را می‌گذراند. نکته‌ی جالب این بود که پرستارهایی‌ که برای بیمارستان‌های آن زمان پرورش می‌یافتند می‌باید در نواختن چند ساز اصلی تبحر داشته باشند و بر این اساس موسیقی تجویز شده از پزشک را ارائه می‌کرده‌اند.

اما در زمینه‌ی موسیقی درمانی و فواید جسمی آن ابن سیــــــــــنا در دانشنامه‌ی علایی بابا بزرگی به نام بابا موسیقی دارد که سخنان بدیعی از این نابغه‌ی پزشکی ذکر شده ‌است. همچنین در این زمینه در کتاب شفا بخش مهمی را بدین گفتار اختصاص داده‌است.

در این گفتارها به چند نکته‌ی عمده برخورد می‌کنیم :

۱-این سینا علم موسیقی را جزئی از ترکیب بدن انسان می‌داند که اگر دیدگاه او را بپذیریم به دید‌ی جدید از شیوه‌ی درمان‌گر موسیقی دست می‌یابیم (فراموش نکنید که آثار او را قرن‌ها در معتبرترین دانشگاه‌های اروپایی تا ابتدای قرن بیستم به عنوان مرجع تدریس می‌کرده‌اند).

۲-بوعلی‌سینا جوهره‌ی موسیقی را در اعضای بدن سیار می‌داند و به نظر او این حرکت از زمان‌بندی بسیار دقیقی تبعیت می‌کند و حتی بر همین مبنا تجویز درمان کرده یا پزشک را از درمان باز می‌دارد.

۳-ابن سینا شیوه‌ی درمان حڪماے قدیم به وسیله‌ی موسیقی در مورد بیماری‌هایی مانند سل و تب صفراوی و قولنج را تایید می‌کند، ولی برخی از این نغمات درمان‌گر را «غریبه» می‌نامد و بدین‌وسیله نشان می‌دهد قسمتی از این دانش‌ها در زمان ابن سینا به غبار فراموشی آغشته بوده‌ است.

۴-ابن سینا تاکید بر این نکته دارد که همانند کالبدی آسمانی و نجومی بسیاری از پدیده‌های پزشکی آن زمان «علم موسیقی» نیز پنداره‌ای فلکی دارد که بر اساس این پنداره در اعضای رئیسه‌ی بدن به تناوب موثر بوده و حتی توسط حکیم قابل بررسی و پایش (Monitoring) است.

وی دقیقا ستاره ارقنوع را حاکم بر این بعد می‌داند و این خاصیت را به منزله آب و خون اعلام می‌دارد که در سراسر بدن جاریست و مطابق حرکات نجومی این ستاره می‌توان کیفیت نبض بیمار را پیش بینی و تعیین کرد.

۵-ابن سینا تکنیک موسیقی درمانی را بسیار کم عارضه و بےخطر می‌داند و اجرای آن را در زمان‌های مناسبی از شب و روز دانسته که بدون کمک دارو و یا دستورهای خوراکی و آشامیدنی خاصی بیماری را زایل می‌کند. وی با توجه به دانش پزشکی آن روزگار مکانیسم دقیقی را از تاثیر صورت موسیقی بر ارگان‌های بدن ذکر می‌کند که با عنایت به کواکب سبعه در زمان خاص خود موثر خواهد بود.  در اکثر نوشتارهای طب ایران توجه طبیبان قدیمی به اهمیت و تاثیر موسیقی در طبابت مشاهده می‌شود. علی‌بن‌عباس محبوسی در کتاب کامل الصناعه می‌گوید:

«پزشک باید به آهنگ موسیقی آشنا باشد تا انگشتانش به گرفتن نبض ریاضت دریافت یابد تا رگ را به خوبی بشناسد» در این گفتار نواختن موسیقی هم برای تقویت احساس و دقت (ریاضت) حواس (حتی حس بساوایی) برای دانش آموختگان طب توصیه می‌شود.

منابع:
ویکی پدیا
دانشگاه اهواز، از جندی شاپور تاکنون نویسنده و ناشر دانشگاه اهواز، گهده تاریخ
دانشنامہ علائے، قانون، شاهڪار ابن سینا

نویسنده:دکتر کیایی

 برگرفته از سایت: یومی‌هو تراپی،طب سوزنی،طب سنتی