چای سبز سوخت و ساز چربی‌ها را افزایش می‌دهد

چای سبز سوخت و ساز چربی‌ها را افزایش می‌دهد

چای سبز سوخت و ساز چربی‌ها را افزایش می‌دهد

چای قدیمی‌ترین نوشیدنی است که قرن‌ها پیش در کشورهای چین، ژاپن، هند، سریلانکا و سایر نقاط دیگر آسیا مورد استفاده قرار گرفته است. امروزه چای در تمام جهان به عنوان نوشیدنی طراوت‌بخش و آرام‌کننده مصرف می‌شود. چای یکی از نوشیدنی‌هایی است که مقدار مصرف کم آن مفید و زیاده‌روی در استفاده از آن خطرناک است. چای بعد از آب پرمصرف‌ترین نوشیدنی است که مردم جهان از آن استفاده می‌کنند. دانشمندان دریافتند که مصرف چای کم‌رنگ به سلامتی انسان کمک می‌کند. چای را باید به عنوان یک نوشیدنی گوارا در نظر گرفت که فواید روانی و جسمانی را به همراه دارد و نه یک داروی خاص که برای برخی بیماری‌ها تجویز می‌شود. اخیرا از فواید بسیار چای صحبت‌های زیادی می‌شود و حتی چای را بهترین نوشیدنی پس از آب می‌دانند.

فواید باارزش چای سبز:

  • آنتی اکسیدان‌های موجود در چای سبز، سلول‌های پوست را در مقابل آسیب‌ها به ویژه رادیکال‌های آزاد، یکی از عوامل ایجاد سرطان و افتادگی و آسیب به پوست، محافظت می‌کند. به این‌ترتیب چای سبز مانع از بروز سرطان، افتادگی و چروک خوردن پوست به ویژه پوست صورت می‌شود. پژوهشگران معتقدند که چای سبز به دلیل پلی فنیل‌ها خاصیت طبی برای پوست دارد.
  • امروزه پزشکان چای سبز را به عنوان یک داروی ضد پیری می‌شناسند. دلیل اصلی ضد پیری بودن چای سبز وجود میزان قابل توجهی آنتی اکسیدان، به ویژه آنتی‌اکسیدان‌های موثر در حفظ شادابی و جوانی موجود در چای سبز است. آنتی اکسیدان‌ها ،یکی از شاخص‌ترین عوامل برای حفظ سلامتی و شادابی سلول‌های بدن، با به تعویق انداختن شروع روند پیری سلول‌ها هستند.
  • عصاره‌ی برگ چای سبز دارای اثرات ضد میکروبی است و از ایجاد پلاک و پوسیدگی دندان جلوگیری می‌کند.می‌توان نوشیدن چای سبز را مکملی برای سلامت دهان و دندان دانست. علاوه بر این چای سبز با از بین بردن باکتری‌های نامناسب اطراف دهان، بوی بد دهان و تنفس بدبو را نیز مرتفع می‌کند. در چین باستان از چای سبز به عنوان داروی خوشبوکننده‌ی دهان، پیش از حضور در مراسم رسمی ‌و میهمانی‌ها استفاده می‌کردند.
  • با نوشیدن چای سبز میزان متابولیسم(سوخت و ساز) چربی‌‌ها و هیدرات کربن افزایش می‌یابد. به این‌ترتیب میزان قند خون و چربی‌‌ها همواره در حد متعادلی خواهد بود. تعادل این دو شاخص، بدن را با ازدیاد یا کمبود چربی و هیدرات کربن روبه رو نمی‌کند.
  • نوشیدن چای سبز خطر حمله‌ی قلبی را کاهش می‌دهد. تحقیقات نشان می‌دهد که مصرف چای سبز و چای سیاه می‌تواند سال‌های زندگی بعد از حمله‌های قلبی را افزایش دهد. تحقیقات انجام شده در ژاپن، چین و آمریکا نشان می‌دهد که چای سبز از راه‌های گوناگون می‌تواند به کاهش بیماری‌های قلبی کمک کند و کاتشین‌های موجود در آن ویژگی کاهش کلسترول خون(چربی خون) از خود نشان دهد. محققان دانشگاه‌هاروارد، خاصیت آنتی اکسیدانی‌ترکیبات خاص موجود در چای را علت اثر محافظتی چای در قلب و بیماری‌های قلبی می‌دانند.
  • نوشیدن چای سبز نه تنها گوش را در برابر عفونت و تورم محافظت می‌کند، بلکه در صورت بروز این مشکل، با نم دار کردن پارچه تمیزی با چای سبز و سپس تمیز کردن گوش با آن می‌تواند تا حدی از تورم و عفونت بکاهد.
  • درصد بالای فلوراید چای سبز، عمده‌ترین دلیل تاثیر مثبت آن بر استخوان‌ها است. به این‌ترتیب درصد بالای فلوراید در چای سبز می‌تواند استخوان‌ها و دندان‌ها را در مقابل آسیب به ویژه پوسیدگی و پوکی محافظت کند.
  • متخصصان برای کاهش خطر ابتلا به ورم مفاصل، ناشی از روماتیسم ،چای سبز را معرفی می‌کنند. این تاثیر با توقف فعالیت آنزیم‌های تخریب‌کننده و تحلیل‌برنده‌ی غضروف مفاصل ایجاد می‌شود.
  • چای سبز چسبندگی پلاکت‌های خون را کاهش داده و در نتیجه در جلوگیری از تشکیل لخته‌های خونی موثر است. کاتشین‌های موجود در چای سبز به وسیله‌ی جلوگیری کردن از تشکیل مواد التهابی باعث رقیق شدن خون و مانع از ایجاد لخته در خون می‌شود .
  • چای سبز از تاثیرات مخرب اشعه‌ی ماورا بنفش روی DNA جلوگیری می‌کند.
  • در مطالعه‌ای که بر روی زنانی که چای سبز مصرف می‌کردند و کسانی که مصرف نمی‌کردند صورت گرفت مشاهده شد که خطر ابتلاء به سرطان سینه در زنانی که چای سبز مصرف می‌نمودند تقریبا ۲۲ درصد کمتر از افراد دیگر است.
  • با چای سبز می‌توان بهبود زخم را تسریع کرد. به این‌ترتیب که اگر محل مورد نظر را با چای سبز مرطوب کرده و صبر کنیم تا خشک شود و این عمل را سه بار در روز تکرار کنیم، روند بهبودی و رفع محل زخم تسریع می‌شود.
  • با مصرف چای سبز کلسترول خون(چربی خون) به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. به این‌ترتیب می‌توان با نوشیدن چای سبز میزان کلسترول خون، یکی از شاخص‌های مهم ابتلا به بیماری‌های قلبی را کاهش داد. چای سبز باعث کاهش میزان کلسترول بد خون (LDL) و افزایش میزان کلسترول خوب خون (HDL) می‌شود.
  • چای سبز با کنترل عملکرد و محافظت از ساختار دیواره‌ی رگ‌ها، مانع از بروز فشار خون بالا می‌شود. تا کنون تاثیر چای سبز بر فشار خون بارها مورد آزمایش قرار گرفته است و اثر آن درکاهش فشار خون و کمک به مبتلایان به این بیماری به وضوح مشخص شده است.
  • چای سبز برای پیشگیری و درمان سرطان به کار می‌رود. نوشیدن چای سبز رشد سلول‌های سرطانی خاص را متوقف می‌کند. چای سبز از ابتلا به این بیماری‌ها جلوگیری می‌کند: سرطان پروستات، سرطان سینه، سرطان تخمدان، تومور مغزی در کودکان، سرطان کیسه‌ی صفرا و مجاری صفراوی، سرطان روده‌ی بزرگ، سرطان ریه، سرطان مثانه.
  • پژوهشگران ژاپنی می‌گویند نوشیدن چندین فنجان چای سبز در هر روز، به جلوگیری از انتشار سرطان پروستات کمک می‌کند.
  • چای سبز خطر ابتلا به سرطان مری را کاهش می‌دهد.
  • چای سبز برای درمان ام اس مفید است.
  • چای سبز برای درمان بیماری پارکینسون و آلزایمر به کار می‌رود. گفتنی است این نوع از چای فعالیت سلول‌های مغز به ویژه بخش‌های مربوط به حافظه را تقویت و تحریک می‌کند. از طرفی چای سبز باعث کاهش میزان «استیل کولین» در سلول‌های مغزشده و با این حرکت مانع از تخریب سلول‌های مغز و بروز بیماری آلزایمر می‌شود.
  • مصرف چای سبز موجب کاهش وزن در افراد چاق می‌شود. این چای و عصاره‌ی آن باعث افزایش سوخت کالری و چربی‌های ذخیره شده بدن گردیده و در نتیجه باعث کاهش وزن می‌شود. اگر تصمیم دارید با مصرف چای سبز با چاقی و اضافه وزن خداحافظی کنید، باید برای مصرف آن در طول روز برنامه‌ریزی داشته باشید و از مصرف این نوشیدنی گیاهی بدون برنامه پرهیز کنید.
  • نوشیدن چای سبز باعث از بین رفتن رادیکال‌های آزاد ایجاد شده توسط چربی‌های موجود در کبد می‌شود. این عملکرد مثبت، مانع از بروز بیماری‌های کبدی، به ویژه سرطان کبد می‌شود
  • چای سبز برای درمان روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید) استفاده می‌شود.
  • چای سبز برای تقویت سیستم ایمنی بدن مفید است. پژوهشگران اعلام کردند مصرف چای سبز از ابتلا به بیماری‌های ایمنی خودکار بدن جلوگیری می‌کند. ویتامین C موجود در چای سبز با تقویت سیستم ایمنی، بدن را در مقابل بیماری‌های مختلف به ویژه بیماری‌های فصلی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزا در زمستان، اسهال و استفراغ در فصل تابستان و حساسیت‌های فصل پاییز، مقاوم می‌کند. در چین باستان برای افرادی که دائما بیمار بودند، چای سبز تجویز می‌کردند.
  • چای سبز در کنترل قند خون موثر است و باعث کاهش قند خون می‌شود. اگرچه برخی پژوهشگران نوشیدن چای سبز را به افراد مسن توصیه می‌کنند اما برخی دیگر معتقدند نوشیدن چای سبز در جوانی باعث کنترل میزان قند خون، پیش از رسیدن به سن کهولت می‌شود. مطالعات جدید نشان می‌دهد که مصرف چای سبز در افراد مبتلا به دیابت می‌تواند حساسیت انسولین و نیز تحمل گلوکز را بهبود بخشد.
  • چای سبز قادر است از عوارض ناشی از دیابت مانند آب مروارید و بیماری‌های کلیوی به طور معجزه‌آسایی جلوگیری کند.
  • نوشیدن چای سبز برای افراد مبتلا به آسم یا افرادی که به دلیل مشاغل ویژه‌ای که دارند (مثل کارگران کارخانه‌های سیمان)، یا در مناطق خاصی زندگی می‌کنند (ساکنان مناطق سردسیر) توصیه می‌شود.
  • چای سبز خاصیت آرام‌بخشی داشته و می‌تواند حالت تنش، افسردگی و استرس و هیجان را از بین ببرد.
  • تحقیقات جدید پژوهشگران استرالیایی نشان می‌دهد نوشیدن چای سبز به استحکام استخوان لگن در زنان سالمند کمک شایانی می‌کند.
  • کاتچین‌های موجود در چای سبز باعث از بین بردن باکتری‌های مولد مسمومیت غذایی یا سم تولید شده توسط این باکتری‌ها می‌شود؛ از این‌رو نوشیدن چای سبز در هنگام مسمومیت‌های غذایی به عنوان دارویی مفید توصیه می‌شود.
  • چای سبز قدرت فکری را افزایش داده و قابلیت تمرکز را بالا می‌برد.
  • چای سبز آرام‌بخش است و رفع استرس می‌کند.
  • عصاره‌ی چای سبز موجب کاهش اشتها می‌شود.
  • با استفاده از چای سبز می‌توان بهبود تبخال را تسریع کرد؛ به این‌ترتیب که چنانچه محل مورد نظر سه بار در روز، با چای سبز مرطوب شده و اجازه داده شود تا خشک گردد، روند بهبودی و رفع محل تبخال تسریع می‌شود.
  • از قدیم الایام در طب گیاهی، از برگ‌های چای سبز جهت تسکین درد نیش حشرات استفاده می‌کردند.
  • نوشیدن چای سبز برای سلامت معده بسیار مفید است؛ به طوری که چای سبز موجب تقویت معده شده و ضمن رفع سموم بدن، نفخ معده را نیز برطرف می‌کند.‌
  • چای سبز قادر است کبد را سم زدایی کرده و از تجمع چربی در کبد جلوگیری نماید.

توصیه‌های مهم:

  • همیشه چای کم رنگ بنوشید تا از فواید آن بهره مند شوید.
  • قوری برای استفاده چای سبز، باید از جنس چینی و یا لعابی مرغوب باشد.
  • از نوشیدن چای بسیار داغ خودداری کنید، زیرا هر ماده‌ی غذایی که به صورت بسیار داغ خورده یا نوشیده شود، قادر است به مخاط مری آسیب برساند. چای را با دمای حدود ۶۰ تا ۷۰ درجه سانتی‌گراد بنوشید.
  • خانم‌های باردار، شیرده و افرادی که ناراحتی اعصاب دارند و آنهایی که ضربان قلب‌شان نامنظم است، بهتر است در مصرف آن زیاده‌روی نکنند.
  • برای تازه و معطر ماندن چای سبز بهتر است آن را در ظرفی تیره بریزید و در محلی تاریک به دور از نور و رطوبت نگهداری کنید.
  • مصرف چای سبز همچون چای سیاه به همراه غذا جذب روی، آهن و کلسیم را کاهش می‌دهد.
  • چای سبز مانند چای سیاه نیازی به دم کردن روی حرارت ندارد. برگ‌های چای نباید بیشتر از ۳ دقیقه (حداکثر ۵ دقیقه) دم بکشند، زیرا رنگ، مزه و خاصیت خود را از دست می‌دهند.
  • زیاده‌روی در مصرف چای سبز می‌تواند باعث دفع زیاد آب از بدن و خشکی مدفوع و یبوست شود.
  • توصیه می‌شود که قبل از پر کردن قوری با میزان کافی آب جهت دم کردن چای، برگ‌های چای با مقدار اندکی آب جوش شسته شوند تا تانن موجود در برگ‌های چای و آلودگی‌های احتمالی شسته و مضرات آن کاهش یابد.
  • چای سبز به عنوان جایگزینی مناسب برای چای سیاه و قهوه توصیه می‌شود.
  • برای تهیه‌ی چای سبز نباید از آب جوش (دمای ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد) استفاده کرد، زیرا حرارت بالای آب می‌تواند خواص حیاتی آن را از بین ببرد.
  • مصرف چای سبز در دوران شیردهی توصیه نمی‌شود.
  • قبل و بعد از دریافت فرآورده‌های آهن باید از مصرف چای سبز خودداری کنید.
  • افرادی که در خطر ابتلا به کم‌خونی هستند، می‌باید از مصرف چای در زمان‌های نزدیک صرف غذا خودداری کنند.
  • در هنگام استفاده از داروهای ضد انعقاد خون مانند وارفارین و آسپرین نباید از چای سبز استفاده کرد.
  • مصرف چای سبز در افراد کم خون می‌تواند باعث بدتر شدن کم خونی آنها شود.

منابع مورد استفاده:

۱-تغذیه صحیح،ضامن سلامی،وحید عرفانی،چاپ دوم،۱۳۹۰،انتشارات آسیم

 

ترجمه و تدوین:وحید عرفانی،نویسنده و پژوهشگر در حوزه‌ی سلامت