پوست کدام میوه‌ها را بخوریم؟

پوست کدام میوه‌ها را بخوریم؟

بادمجان

این بار که خواستید غذایی با بادمجان بپزید، یادتان باشد پوست آن را نگیرید.. شاید تعجب کنید! اما پوست بادمجان غنی از آنتی‌اکسیدانی به نام «ناسونین» است که مانع از آسیب سلول‌های مغزی می‌شود. رنگ ارغوانی پوست بادمجان به دلیل آنتی‌اکسیدانی از خانواده‌ی «آنتوسیانین»‌هاست که در خود بادمجان به مقدار بسیار کم وجود دارد. همچنین مقداری پتاسیم، منیزیم و فیبر موثر برای لاغری شکم دارد.

پیاز

خیلی از افراد چون از بوی سیر و پیاز فراری‌اند، این دو سبزی پرخاصیت را از سبد غذایی خو کنار گذاشته‌اند درحالی که متخصصان طب سنتی و مدرن مصرف آن‌ها را توصیه می‌کنند. پوست پیاز قرمز غنی از «کوئرستین» است که مانع تشکیل رادیکال‌های آزاد می‌شود و به بهبود جریان خون سالم در عروق کمک می‌کند. کوئرستین همچنین سبب اتساع عروق خونی و افزایش پمپاژ خون در عضلات می‌شود. پوست پیاز قرمز سرشار از ترکیبات شیمیایی است که می‌توانند از بدن در برابر سرطان‌ها محافظت کنند. پوست پیاز را همچنین می‌توان یک آنتی‌باکتریال به شمار آورد.

کدو سبز

پوست کدو سبز کمی تلخ مزه است، اما پیشنهاد می‌کنیم برای بهره بردن از خواص آن در ترکیب با دیگر طعم‌ها استفاده شود. پوست کدو سبز مقدار زیادی ویتامین C، فیبر، پتاسیم و آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند کاروتنوئید، لوتئین و زیگزانتین دارد که برای سلامت بدن مفیدند.

سیب

پوست سیب حاوی پکتین است که هضم را کند کرده و سبب می‌شود کمتر احساس گرسنگی کنید. با پوست گرفتن سیب مقادیر زیادی «پکتین»، فیبر محلول و تنظیم کننده‌ی LDL یا کلسترول بد و قند خون را از دست خواهید داد.

موز

پوست موز طعم تلخ و بافت زمختی دارد و ممکن است خوردن آن مخاط دهان شما را از بین ببرد، اما مقدار زیادی پتاسیم، لوتئین (آنتی‌اکسیدانی قوی برای چشم) و تریپتوفان (که موجب افزایش تولید سروتونین، هورمون شادی، در بدن می‌شود) دارد. استفاده از پوست این میوه در تهیه‌ی نوشیدنی‌ها یا جوشاندن و پختن آن، به مصرف آسان‌تر این ماده‌ی کمک می‌کند.

کیوی

شاید دیده باشید برخی افراد کیوی را با پوست می‌خورند و برای‌تان تعجب‌آور باشد، اما باید بدانید پوست کیوی فلانوئید، آنتی‌اکسیدان و ویتامین C بیشتری نسبت به میوه‌ی داخل آن دارد. می‌توانید پرزهای ناخوشایند پوست کیوی را بتراشید.

خیار

خیلی اوقات خیار را با پوست می‌خوریم و این کار خوبی است. خیارهای پوست کنده کلسیم، منیزیم، فسفر، پتاسیم، ویتامین‌های A و K کمتری نسبت به یک خیار کامل دارند و تقریبا همه‌ی فیبر خیار در پوست آن است. حجم عمده‌ی میوه‌ی داخل پوست را آب تشکیل می‌دهد.